به نظر مي رسد نويسنده بيشتر به وضع يك موقعيت ايده آل پرداخته كه متغيرهايي همچون ربا و فساد اداري و حرص و .... كه عواملي هستند كه باعث شكاف طبقاتي و فقر مي شوند را فراموش كرده و در مورد مدينه نبي صحبت مي كند اينگونه تئوري ها در متن بسيار زيبا هستند ولي در عمل با توجه به اينكه معصومي در ميان ما نيست بيشتر جنبه شعار پيدا مي كند